Ανταπόκριση από το στρατόπεδο συγκέντρωσης στον Κατσικά [Ιωάννινα] και δράσεις αλληλεγγύης σε πρόσφυγες και μετανάστες

Ενημέρωση βδομάδας 21/03 – 25/03

Την δευτέρα 21/3 μεταβήκαμε μαζικά (περίπου 100 άτομα) στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στον Κατσικά με σκοπό να έρθουμε σε επάφη με τους μετανάστες/πρόσφυγες που βρίσκονται εκεί. Οι πρώτοι που έφτασαν στην είσοδο συνάντησαν ένα μικρό αριθμό μπάτσων, οι οποίοι αν και αρχικά προσπάθησαν να τους αποτρέψουν, βλέποντας τον αριθμό του κόσμου, παραμέρισαν. Διαχυθήκαμε, λοιπόν, στο χώρο και πήγαμε από σκηνή σε σκηνή ώστε να γνωριστούμε. Από τη μια, να τους ακούσουμε και να λάβουμε υπ’ όψιν τις ανάγκες τους, από την άλλη να τους ενημερώσουμε για ζητήματα, όπως το πού ακριβώς βρίσκονται ή το ποια είναι η κατάσταση στα σύνορα, θέματα πάνω στα οποία ήταν εσκεμμένα παραπληροφορημένοι. Παράλληλα, είχαμε μαζί και μοιράζαμε μεταφρασμένα κείμενα που εξηγούσαν ποιοι είμαστε και για τι αγωνιζόμαστε. Μείναμε στο χώρο αρκετή ώρα και καταφέραμε να κάνουμε την αρχή για τη δημιουργία σχέσεων μέσα από ουσιαστική επικοινωνία. Αφού νύχτωσε, οι άνθρωποι εκεί μας χαιρέτησαν εγκάρδια και άρχισαν να μπαίνουν στις σκηνές τους, ενώ εμείς ετοιμαζόμασταν να φύγουμε.

Για κακή του τύχη, εμφανίστηκε, πάνω στην ώρα, ο Περιφεριάρχης Ηπείρου Καχριμάνης. Κατέβηκε από την αυτοκινητάρα (BMW X5) του, φορώντας την κουστουμιά του, με εμφανή πρόθεση να ολοκληρώσει την επίσκεψη του στεκόμενος στην είσοδο και πιάνοντας φιλική κουβεντούλα με τους μπάτσους, χωρίς φυσικά να περπατήσει πάνω στις κοτρώνες και την σκόνη στην οποία υποχρεώνονται να κοιμούνται οι μετανάστες/πρόσφυγες. Χωρίς καν να επιχειρήσει να έρθει σε επαφή μαζί τους. Οπότε, κάποιοι από μας του απευθύνθηκαν με τον τρόπο που του αξίζει, ενώ κάποιοι άλλοι έσπευσαν να ενημερώσουν τους μετανάστες/πρόσφυγες για την παρουσία του περιφεριάρχη στο χώρο. Όπως είναι λογικό, αρκετοί απ’ αυτούς ήρθανε στην είσοδο και τον περικύκλωσαν. Κάποιοι προσπαθούσαν να του μιλήσουν στα αγγλικά, ενώ ο ίδιος με ωμά ρατσιστικό τρόπο έλεγε πως είναι έλληνας και μιλάει μόνο ελληνικά και δεν έχει καμία απολύτως ευθύνη, για να τους αποφύγει. Κατέληξε, λοιπόν, να φύγει από τον χώρο κακήν κακώς, κατατρομοκρατημένος και χιλιοφτυσμένος από ένα μίγμα μεταναστών/πρόσφυγων και ντόπιων, που άλλοι φώναζαν συνθήματα για ελευθερία, άλλοι ζητούσαν λύσεις και άλλοι εξέφραζαν την οργή τους με βρισιές και αποδοκιμασίες.

https://www.youtube.com/watch?v=Bg0Gfub0HNI

5ac85ce08e6b809402788aa3ab962799 a0b9f1c362c8e72fb32a43df6d23dc2a d1b2700bdf61bda8c2982a135f1216d0

Η επόμενη στάση μας ήταν στο κέντρο του Κατσικά, οπού, όπως είχαμε αποφασίσει, σκορπιστήκαμε και μοιράζαμε ένα κείμενο απευθυνόμενο στους κατοίκους. Μια από τις ομάδες των συντρόφων/ισσών, που περιπλανιόταν στο κεντρικό δρόμο μοιράζοντας κείμενα, βρέθηκε έξω από τα γραφεία του Σύριζα. Προς μεγάλη τους έκπληξη, δεν ήταν κλειδαμπαρωμένα με ρολά ως συνήθως, αλλά ανοιχτά και από την τζαμαρία φαίνονταν πως μέσα βρίσκονταν λίγα άτομα και συζητούσαν. Η ομάδα των αλληλέγγυων που βρέθηκε εκεί, κοντοστάθηκε λίγα λεπτά ακριβώς απ’ έξω, ώστε να συμφωνήσει πως θα έμπαινε μέσα για να κράξει και να ειρωνευτεί τους συριζαίους για την “αντιρατσιστική” μεταναστευτική πολιτική του Συριζα. Καθώς και για την γελοιότητα των ίδιων που μαζεύουνε πράγματα, ως φιλάνθρωποι, για τους μετανάστες/πρόσφυγες του Κατσικά, ένω παράλληλα στηρίζουν, σαν πειθήνια κομματόσκυλα, την κυβέρνηση που τους έφερε παρά την θελησή τους και τους εγκατέστησε σε αυτές τις άθλιες συνθήκες. Ωστόσο, πριν προλάβουνε να μπούνε μέσα για το σχετικό ξεφτίλισμα, μαζεύτηκαν οι Συριζαίοι στην πόρτα και μάλιστα ένας εξ αυτών βγήκε έξω, ακριβώς μπροστά απο την τζαμένια πόρτα, βρίζοντας και τσαμπουκαλέυοντας τον κόσμο που ήταν στο σημείο. Άρχισε λοιπόν, ο μάγκας σε κατάσταση υστερίας να σπρώχνει, να τραβολογάει και να αρπάζει από τα μαλλιά. Έτσι, κατάφερε από μόνος του, χωρίς ουσιαστικά να είναι αυτή η πρόθεση του κόσμου εκείνη τη στιγμή, να φάει μερικές ψιλές και να ρίξει την τζαμαρία πίσω του έτσι που χτυπιότανε και άπλωνε τα χέρια του. Κατα την αποχώρηση των αλληλέγγυων από την πλατεία, Διάδες σταμάτησαν μηχανάκι με δύο συντρόφους και χωρίς να δίνουν καμία εξήγηση, επιχειρούσαν να τους προσαγάγουν.

Κάποιοι από τους/τις αλληλέγγυους/ες που πρόλαβαν να ενημερωθούν σπεύσανε στο σημείο. Κάποιοι από αυτούς με εντολή των μπάτσων, κάποιοι οικειοθελώς ώστε να μην αφήσουν τους συντρόφους μόνους τους, μεταφέρθηκαν στο τμήμα. Κάπως έτσι κατέληξαν να υπάρχουν 18 προσαγωγές στο Α.Τ. Κατσικά. Λίγο αργότερα και ενώ οι μπάτσοι αρκούνταν στο να κόβουν κλήσεις στον οδηγό και το συνοδηγό του μηχανακίου και αποφεύγοντας να εξηγήσουν τι θα γίνει με τον κόσμο που συνοστίζονταν στο διάδρομο του Α.Τ, κατέφθασε μια διμοιρία που στήθηκε απ έξω και δύο Συριζαίες. Αυτές μιλούσαν συγχισμένες για τον τραυματισμό του συντρόφου τους (“ο μάγκας”), ο οποίος όμως, αν και πέντε βήματα τα γραφεία απο το Α.Τ., δεν εμφανίστηκε ποτέ ώστε να επιβεβαιώσει τις αιματήρες περιγραφές των κυριών. Παράλληλα, δείχνανε άτομα λέγοντας πως τις έχουν βρίσει στο παρελθόν σε πορείες που έγιναν στην πόλη και ζητούσαν από τους μπάτσους να τις προστατεύσουν από τη στοχοποίηση τους γενικώς και να πληρωθεί η τζαμαρία τους από τους προσαχθέντες. Έτσι λίγο με τις χαζοσυριζαίες που δεν αποφάσιζαν αν θέλουν να κάνουν μηνύσεις και για ποιο λόγο, λίγο με την ηλιθιότητα των μπάτσων που είχαν αποσυντονιστεί και έκαναν εξακριβώσεις δυο και τρεις φορές στα ίδια άτομα, η προσαγωγή κράτησε τρεις ώρες. Τελικό αποτέλεσμα, μια κλήση για κράνος και μια κλήση για άδεια στο μηχανάκι. Κι όλο αυτό, γιατί η τοπική του Σύριζα θεωρεί, όπως όλες άλλωστε οι κυβερνήσεις, πως θα απολαμβάνει σεβασμού και αποδοχής έχοντας τους μπάτσους στο πλευρό της. Για μας, είναι υπεύθυνοι τόσο για τη γενικότερη διαχείριση των μεταναστών από το ελληνικό κράτος, όσο και για την εξαθλίωση των ανθρώπων στον Κατσικά. Είναι αυτοί που κλείνουν τα σύνορα, που διατηρούν το φράχτη στον Έβρο, που πνίγουν στο Αιγαίο, που στην τελική, δημιουργούν πελατεία για τα κυκλώματα εκμετάλλευσης και διακίνησης. Θα μας βρίσκουν απεναντί τους.

Την επομένη το πρωί πραγματοποιήθηκε πορεία από 200 περίπου μετανάστες/προσφυγές από το στρατόπεδο στο Α.Τ. Κατσικά. Εκεί μετέφεραν τα αιτήματα τους και αποχώρησαν χωρίς να προκληθεί καμία ένταση. Τα αιτήματα τους, όπως τα διατυπώνουν οι ίδιοι, παρατίθενται στο παρακάτω κειμενάκι, που προκύπτει απο την πιστή μετάφραση ενός χειρογράφου που μας έδωσαν και ζήτησαν να δημοσιοποιηθεί.

keimeno_metanaston

Αυτό είναι ένα χαρτί που μιλάει για όλους μας

  1. Είμαστε άνθρωποι

  2. Παρακαλούμε να μας πάτε κάπου καλύτερα

  3. Θέλουμε απλά ζεστό νερό για να κάνουμε μπάνιο

  4. Αν βρέξει τι θα κάνουμε?

  5. Δώστε μας φαγητό που να είναι καλό

  6. Εσύ μπορείς να περπατήσεις σε αυτές τις πέτρες?

  7. Τι θα γίνει με εμάς στο μέλλον?

Σας παρακαλούμε, σας ικετεύουμε είμαστε άνθρωποι σαν και εσάς. Μπορείτε να μας βοηθήσετε?Σας παρακαλούμε. Ήρθαμε απο τον πόλεμο στη χώρα σας για να σωθούμε, αν έχετε καρδιά θα μας πάρετε από αυτό το μέρος σε κάποιο καλύτερο. Σας ευχαριστούμε που το διαβάσατε αυτό το κείμενο. Εμείς απλά θέλουμε μερικά σωστά πράγματα.

Ευχαριστούμε την ελληνική κυβέρνηση.

Όπως φαίνεται και από τα αιτήματα τους, οι συνθήκες διαβίωσης στον Κατσικά είναι άθλιες. Η στέγη που προσφέρθηκε σε αυτούς τους ταλαιπωρημένους ανθρώπους είναι σκηνές, ανοιχτές από κάτω, δηλαδή, το πατωμά τους είναι χώμα και χοντρά χαλίκια, όπως ακριβώς είναι και ο χώρος έξω από τις σκηνές. Φυσικά, τις μέρες που έβρεχε οι σκηνές γέμισαν νερό και σε διάφορα σημεία είχαν λιμνάσει νερά περικυκλώνοντας τις σκηνές ή βουλιάζοντας ένα μέρος τους.

Περιττό να αναφέρουμε οτι δεν τους έχουν δοθεί κρεβάτια ή στρώματα, οπότε προσπαθούν με κομμάτια νάιλον ή χαρτόκουτα να αποφύγουν την απευθείας επαφή με το βρεγμένο δάπεδο. Υπάρχει έλλειψη σε κουβέρτες, καθώς επίσης και σε ρούχα και παπούτσια. Ο αριθμός των χημικών τουαλέτων και των ντουζιέρων είναι υπερβολικά λίγος για το πλήθος των ανθρώπων που τις χρησιμοποιούν, ενώ δεν υπάρχει ζεστό νερό και τα είδη προσωπικής υγειινής δεν επαρκούν. Το φαγητό είναι καθημερινά λίγο και κακής ποιότητας, ενώ δεν φτάνει ποτέ το γάλα για τα παιδιά. Η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι τρομερά ελλιπής και καλύπτεται κυρίως από εθελοντές. Οι συνθήκες είναι απάνθρωπες, πόσο μάλλον για έναν πληθυσμό που προέρχεται από πόλεμο και κακουχίες. Πολλοί εξ αυτών είναι τραυματίες, ένα μεγάλο μέρος είναι μικρά παιδιά, ενώ υπάρχουν και εγκυμονούσες και βρέφη. Σε μια περιοχή, που τις περισσότερες μέρες του χρόνου βρέχει, επιλέχτηκε αυτοί οι άνθρωποι να «φιλοξενηθούν» σε ανοιχτό χώρο, ενώ δεκάδες κτίρια στο κέντρο της πόλης αφήνονται να ρημάζουν.

Αλληλέγγυες/οι σε μετανάστες και πρόσφυγες

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s